تاریخچه هاردهای SSD

نام هارد را بر روی SSD گذاشتن به نشر بنده یک اشتباه لغوی می باشد زیرا SSD در خانواده و زیر مجموعه Drive ها قرار می گیرد ، دلیل این ادعا هم مکانیکی نبودن این محصول می باشد .   در سال 1994 شرکت STec با خرید امتیاز ساخت کنترلر فلش به شرکتش این امکان را داد تا وارد بازار فلش مموری برای محصولات الکترونیکی شود.
در سال 1995 M-System درایوهای حالت جامد مبتنی بر فلش معرفی کرد، درایو‌هایی که برای نگهداری از داده‌های موجود در حافظه نیاز به استفاده از باطری در آنها نبود، اما نقطه ضعف این درایوها این بود که به اندازه درایوهای مبتنی بر دی رم DRAM-Based)) سریع نبودند.

از آن زمان به بعد اس اس دی ها، با موفقیت به عنوان هاردها جایگزین شدند. جایگزینی مناسب از آن جهت که SSDها در مقابل شوک‌های فیزیکی بسیار مقاوم‌تر از HDDهای متداول بودند، پس بلافاصله جایگزینی عالی برای صنایع نظامی، فضایی، هوا-فضا و همچنین برنامه‌های عملیات‌های نجات شناخته شدند.
در سال 1999 شرکت BiTMICRO با ترکیب چندین تراشه توانست به فضای 18 گیگابایتی برسد. این شرکت همه این تراشه ها را در یک قاب 3.5 اینچی قرار داد و بدینصورت اولین هارد دیسک SSD شکل گرفت. البته هزینه این SSD بسیار گران تمام شده و فقط جهت استفاده در صنایع فضایی توجیه اقتصادی داشت.
در سال 2007 شرکت Fusion-io اعلام کرد که درایوی را مبتنی بر PCIe تولید کرده است که می‌تواند تا 000،100 ورودی/خروجی عملیات را در هر ثانیه (IOPS) را پشتیبانی کند و عملکرد هر یک از این کارت‌ها می‌تواند تا 320 گیگابایت باشد.

در نمایشگاه Cebit 2009 شرکت OCZ درایو 1 ترابایتی اس‌اس‌دی خود، که بر پایه PCiExpress 8X مبتنی بود را رونمایی کرد. این درایو توانست سرعت 654 مگابایت در ثانیه را برای نوشتن و سرعت 712 مگابایت در ثانیه را برای خواندن به ثبت برساند.
در دسامبر 2009 شرکت Micron Technology اعلام کرد که اولین SSD جهان با رابط SATA با سرعت 6 گیگابیت در ثانیه را ساخته است.
شرکت Virident Systems در سال 2012 نسل دوم SSDهای مبتنی بر فلش را با نام "FlashMAX II" به دنیای تکنولوژی عرضه کرد. این بسته بالاترین ظرفیت ذخیره سازی را تنها در یک قالب کوچک که فقط نیمی از طول و نیمی از ارتفاع رایج را دارا بود، قرار داده بود. پس از آن هر سرور اجازه داشت تا 2.2 ترابایت اطلاعات را در هر یک از این کارت‌ها داشته باشد. حتی با چنین اندازه کوچکی این کارت می‌تواند پهنای باند خواندن را در پایین‌ترین مشخصات سیستم تا 2.7 گیگابایت بر ثانیه یا 1.5 میلیون IOPS، پشتیبانی کند.

 
کاربری Enterprise Flash Drives (EFD)
حافظه‌های "فلش درایو‌های سازمانی" برای برنامه‌هایی که نیاز به ورودی و خروجی بالایی دارند ساخته شده‌اند. قابلیت‌های اطمینان در نگهداری داده‌ها، بهره وری از حداقل انرژی و اخیراً، عملکرد پایدار در اکثر موارد سبب محبوبیت این حافظه شده است.
در حقیقت EFD یک SSD با مشخصات بالاتر است. در ژانویه سال 2008 عبارت EFD برای تشخیص آن در مقایسه با SSDهایی که به صورت معمول در نوت‌بوک‌ها استفاده می‌شود، به کارگیری شد. در مورد این کالاها هیچ استانداری وجود ندارد و بنابراین هر سازنده SSD ممکن است ادعا کند که EFD را تولید کرده است.
در سه ماهه چهارم سال 2012 شرکت INTEL اس‌اس‌دی خود موسوم به "DC S3700" را معرفی کرد. تمرکز اینتل در ساخت DC S3700 به "دستیابی به عملکرد مداوم" معطوف شده بود، موردی که قبلاً مورد توجه چندان قرار نگرفته بود، اما اینتل ادعا کرد که این مورد نقش بسزایی در بازار سرمایه گذاری دارد. همچنین اینتل مدعی شده است که این تکنولوژی نه تنها IOPS تغییر نمی‌کند بلکه در اکثر مواقع 10 الی 15 درصد و در برخی مواد تا ٩٩ درصد تمام خواندن‌ها و نوشتن‌های تصادفی با حجم ٤ کیلو بایت را در کمتر از 500 میکرو ثانیه انجام می‌دهد.

 

قیمت انواع هارد SSD